W czasach, kiedy powstawały pierwsze lampy elektronowe, znane były prawie wszystkie zjawiska elektromagnetyczne i prawa rządzące przepływem prądu. Wiemy już prawie wszystko o prądzie elektrycznym i prawach rządzących jego przepływem (G.S.Ohm, G.Kirchhoff). Potrafimy także mierzyć jego natężenie (galwanometr - J.Schwiegger). Znamy też dość dobrze zjawiska elektromagnetyczne (A.Ampére, H.Oersted, M.Faraday, J.Maxwell i inni). Teorię fal radiowych zweryfikował doświadczalnie H.Hertz a nawet wyznaczył prędkość ich rozchodzenia się. Tyle w wielkim skrócie o naukowcach. Zobaczmy, co dali nam do dyspozycji konstruktorzy.     Potrafimy porozumiewać się na odległość przy pomocy telegrafu (znaki Morse'a). Niemal cała kula ziemska połączona jest już pajęczyną kabli. Na bliższe odległości potrafimy już przekazywać mowę (telefon). Wszystkie urządzenia możemy już bez przeszkód zasilać energią elektryczną, A.Volta wynalazł nam baterię, Faraday prądnicę a Edison zbudował elektrownię. Kolejni wynalazcy mogli już swoje pracownie oświetlić żarówką elektryczną.     Rozpoczyna się era radia. Pierwsze świadomie wzbudzone przez człowieka fale elektromagnetyczne wytwarzane są za pomocą iskry, przeskakującej miedzy elektrodami iskiernika. Pierwszym, praktycznie wykorzystanym urządzeniem, które potrafiło wykrywać ich obecność był koherer (szklana rurka, wypełniona opiłkami metalowymi, których oporność zmieniała się pod wpływem pola elektromagnetycznego). Pierwszymi konstruktorami, którzy potrafili to zjawisko praktycznie wykorzystać byli G,Marconni i A.Popow (kolejność alfabetyczna). Nim skończył się ten szalony wiek dziewiętnasty, Marconi przesyła sygnał radiowy przez kanał La Manche a w pierwszym roku dwudziestego wieku  przez Atlantyk zostaje nadana alfabetem Morse'a litera "a".

Obrazki zaczerpniete z:

• http://www.sparkmuseum.com/HERTZ.HTM
• http://www.inventorsmuseum.com/telegraph.htm