Cewka powietrzna jednowarstwowa
Cewki jednowarstwowe nawija się na korpusie z materiału izolacyjnego (polistyren, preszpan). Przedstawiony niżej wzór umożliwia obliczenie indukcyjności cewki z dokładnością rzędu 5% pod warunkiem, że zastosowane zostanie nawijanie gęste, czyli zwój przy zwoju. Zasada obliczania indukcyjności zaczerpnięta została z książki "Konstruowanie i montaż układów radioamatorskich" autorstwa Zbigniewa Fausta.

cewka1warstwowa.gif (1902 bytes)

Średnica korpusu D

[cm]

Długość uzwojenia l

[cm]

Liczba zwojów n

-

Indukcyjność L

[mi.gif (850 bytes)H]

Uwagi praktyczne:

  1. Dobroć cewki zależy od proporcji jej wymiarów i jest największa, gdy średnica korpusu D jest w przybliżeniu równa podwójnej długości uzwojenia (2l).

  2. Podczas wykonywania cewki należy nawinąć o 10% więcej liczby zwojów, niż wynika to z obliczeń. Po zmierzeniu indukcyjności można zawsze w razie czego odwinąć kilka zwojów, co jest znacznie łatwiejsze od dowijania brakujących zwojów w przypadku, gdy się okaże, że zmierzona indukcyjność jest mniejsza od wymaganej.

[teoria i narzędzia obliczeniowe]

© 2000-2002 FonAr Sp. z o.o. e-mail: waw@fonar.com.pl